In fusieproces - Ontstaan van de Ipabo
Op weg naar fusie met de KPA en de Da Costa pabo
Al gauw na het ontstaan van de Van Randwijkakademie werd duidelijk dat zij op haar beurt weer zou moeten gaan fuseren. Het aantal aanmeldingen voor de pabo's daalde drastisch. De overheid drong sterk op fusies van pabo's aan. Binnen de VRA is in eerste instantie gezocht naar samenwerking met de VLVU- Vrije Leergangen van de Vrije Universiteit - een opleiding voor docenten voortgezet onderwijs.
Maar al gauw kwam de KPA, de Katholieke Pabo te Amsterdam in zicht voor het gezamenlijk vormen van een interconfessionele opleiding voor basisschoolleerkrachten. Sommige VRA docenten stonden nogal wantrouwig tegenover een fusie met katholieken. Zeker toen bleek dat de Ipabo in het KPA gebouw aan de Jan Tooropstraat zou worden gevestigd.
Harry Schram, directeur VRA over de komende fusie. In protestantse kring én in katholieke kring kwam men tot de coclusie dat men het apart niet zou redden.
|
Roel Kingma, docent geschiedienis over hoe men in VRA kringen dacht over fusie met de Katholieke Pabo. Door de VRA docente Aaltje Knoop werd in een vergadering gezegd dat ze 'er helemaal geen zin in heeft' samen met de KPA te gaan.
|
Wieke Bosch, docent pedagogiek vond samenwerking met katholieken in eerste instantie best wel eng, hoewel Wieke niets tegen katholieken had.
|
Fusie uitgebreid met de Da Costa pabo - Werkgelegenheid
De fusie tussen de VRA en de KPA werd uitgebreid met protestantschristelijke pabo Da Costa in Alkmaar.
Deze uitbreiding viel bij veel VRA docenten niet in goede aarde.
Werkgelegenheid.
Van de in totaal 120 docenten werkzaam in de te fuseren instituten waren slechts zo'n 24 nodig in de nieuw te vormen Ipabo.Zie voor meer informatie over de achtergronden van de aanloop naar de Ipabo toe op de Ipabo deelsite in het menu 'aanloop'.
Roel Kingma, docent geschiedenis over het toetreden van de DaCosta Akademie in Alkmaar tot de fusie. In VRA kringen was men daar niet gelukkig mee. Achgeraf bleek het toch een goede beslissing te zijn geweest.
|
Fokko Schroten over de nieuwe fusie en de gevolgen voor de werkgelegenheid van de medewerkers. De werkgelegenheid daalde drastisch. Van de 120 à 130 docenten werkzaam in de te fuseren instituten waren slechts zo'n 24 nodig in het nieuwe instituut, de Ipabo.
|
Mario Kramer, docent pedagogiek over het feit dat hij niet in de streefformatie van de Ipabo werd opgenomen. Ferry van der Miesen, ook docent pedagogiek aan de VRA ging hem voor.
|
Positie van VRA directeuren in de directie Ipabo
In aanloop naar de fusie werd gesproken over wie de directeur van de Ipabo zou worden. Van de VRA directeuren haakten Gabe Wierda en eerder al Henk de Koning af, zij gingen met pensioen. Overbleef Harry Schram, maar hij bleek bij het bestuur niet goed te liggen. Uiteindelijk werd Hans van der Zwaan van de KPA directeur, kort daarna opgevolgd door John Verhallen.
Roel Kingma, docent geschiedenis over dat Harry Schram gepasseerd werd. Harry Schram had de rechtspositie van directeur, maar werd opzij gezet. Harry had, volgens Roel, gewoon daar - in de Ipabo - moeten gaan zitten als directeur.
|
Cees van Iersel, adjunct-directeur van de KPA over wie directeur zou worden. Cees vertelt waarom geen der VRA directeuren in aanmerking kwam voor het directeurschap van de Ipabo.
|
Wim Kaizer, bestuurslid KPA over hoe hij praten over identiteit door de protestanten ervoer. Wim kreeg - met respect overigens - wel de kriebels als protestanten over de identiteit begonnen. Het was wat zwaar en principieel en de vrolijkheid ging er snel van af.
Dit fragment is ogenomen omdat het zo mooi weergeeft hoe binnen katholieke en protestantse kingen verschillend tegen 'identiteit' werd aangekeken.
|
De verhuizing
In juni 1987 verhuisde de VRA naar het gebouw in de Jan Tooropstraat.
Enkele foto's van de verhuizing, waarbij studenten meehielpen.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Op 1 juli 1987 werd de laatste reportagevergadering in het VRA gebouw aan de Jan van Eijckstaat gehouden. | ![]() |
VRA in fusieproces Ipabo | © Disclaimer |